Czym bikepacking różni się od jazdy z tradycyjnymi sakwami?
Bikepacking opiera się na wykorzystaniu kilku mniejszych toreb zamocowanych bezpośrednio do ramy, kierownicy, siodła i widelca. Klasyczne sakwy są najczęściej montowane na bagażnikach i oferują dużą pojemność, ale zwiększają szerokość roweru. Zestaw bikepackingowy tworzy bardziej zwartą bryłę, co jest przydatne na wąskich leśnych ścieżkach i nierównych drogach.
Mniejsza liczba stelaży i bagażników może ograniczyć masę całego zestawu, ale wymaga dokładniejszego planowania. Każda torba ma określony kształt i dostęp, dlatego przypadkowe wrzucanie rzeczy szybko prowadzi do problemów z miejscem. Trzeba też pozostawić przestrzeń na wodę, narzędzia i wyposażenie potrzebne w ciągu dnia. Jak informuje ekspercki portal sportowy:
"Odpowiedzią jest bikepacking. To sposób na to, by na elementach konstrukcyjnych roweru rozmieścić relatywnie nieduże torby, które pozwolą na zapakowanie niezbędnego sprzętu bez przeciążenia jednośladu. Tego rodzaju troki zwykle montuje się pod siodłem, pod ramą, na kierownicy i ewentualnie na widelcu. Do tego dochodzą bidony lub termosy pomysłowo przymocowane w różnych punktach ramy".
Źródło: https://olimpiasport.pl/
Co najlepiej spakować do torby podsiodłowej?
Do torby podsiodłowej najlepiej spakować lekkie i miękkie rzeczy, które nie będą potrzebne podczas jazdy. Dobrze sprawdza się odzież na noc, śpiwór o niewielkiej objętości, zapasowa bielizna albo lekka kurtka docieplająca. Miękkie wyposażenie pozwala dokładnie wypełnić zwężającą się przestrzeń torby.
Ciężkie przedmioty umieszczone daleko za siodłem mogą powodować kołysanie torby podczas jazdy. Jest to szczególnie odczuwalne na podjazdach, przy pedałowaniu na stojąco i na nierównej nawierzchni. Torbę trzeba więc mocno skompresować, a paski regularnie kontrolować.
Przed pierwszą wyprawą warto sprawdzić prześwit nad tylnym kołem. W rowerze z małą ramą albo amortyzacją torba może znaleźć się zbyt blisko opony. Trzeba uwzględnić także ugięcie konstrukcji pod ciężarem rowerzysty.
Jak wykorzystać przestrzeń wewnątrz ramy?
Przestrzeń ramy najlepiej przeznaczyć na cięższe przedmioty, ponieważ znajduje się blisko środka roweru i nisko nad podłożem. W torbie ramowej można przewozić narzędzia, części zapasowe, niewielki palnik, jedzenie i elektronikę odpowiednio zabezpieczoną przed wilgocią. Taki układ mniej wpływa na prowadzenie niż umieszczenie podobnego ciężaru przy kierownicy lub daleko za siodłem.
Pełna torba ramowa może zająć miejsce tradycyjnych koszyków na bidony. W takiej sytuacji wodę trzeba przenieść na widelec, spód dolnej rury albo do niewielkich uchwytów mocowanych w innych punktach. Przed wyjazdem należy sprawdzić, czy butelki nie ograniczają ruchu korby i nie znajdują się zbyt blisko przedniego koła.
Torba nie powinna być nadmiernie wypchana, ponieważ może ocierać o kolana podczas pedałowania. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na modele montowane w wąskich ramach szosowych i gravelowych. Próba podczas krótkiej jazdy pozwoli wykryć problem przed dłuższą trasą.
Co umieścić w torbie na kierownicy?
Na kierownicy najlepiej przewozić lekkie i objętościowe wyposażenie, takie jak namiot, materac, śpiwór albo odzież przeciwdeszczowa. Duży ciężar z przodu może spowolnić reakcję roweru i utrudnić prowadzenie na technicznych odcinkach. Pakunek powinien być równomierny i nie może przesuwać się podczas hamowania.
Szerokość torby trzeba dopasować do kierownicy. W gravelu z barankiem pakunek nie może blokować klamek, linek ani wygodnego chwytu w dolnej części kierownicy. W rowerze górskim należy upewnić się, że torba nie ogranicza przewodów hamulcowych i nie dotyka opony po ugięciu amortyzatora.
Warto pozostawić dostęp do lampy oraz licznika. Jeżeli torba zasłania przednie oświetlenie, trzeba zastosować inne mocowanie. Sprzęt używany dopiero po dotarciu na biwak może znaleźć się głębiej, natomiast kurtka przeciwdeszczowa powinna pozostać łatwa do wyjęcia.
Czy warto mocować bagaż na widelcu?
Bagaż na widelcu warto mocować wtedy, gdy rower ma odpowiednie punkty montażowe, a pozostałe torby nie mieszczą wody lub lekkiego sprzętu. Po obu stronach widelca można przewozić podobne pod względem masy przedmioty, aby rower nie był obciążony asymetrycznie. Często umieszcza się tam butelki, małe worki ze sprzętem kuchennym albo dodatkową odzież.
Nie należy przekraczać obciążenia dopuszczonego przez producenta widelca i uchwytów. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy elementach karbonowych oraz mocowaniach instalowanych bez fabrycznych otworów. Luźny pasek może dostać się do szprych i doprowadzić do niebezpiecznej sytuacji.
Ładunek na widelcu zwiększa masę obracanej części roweru i może zmienić sposób skręcania. Po spakowaniu warto wykonać krótką jazdę próbną, obejmującą hamowanie i przejazd przez nierówności.
Gdzie przewozić wodę podczas wyprawy bikepackingowej?
Wodę należy rozmieścić w kilku punktach roweru, uwzględniając długość odcinków bez możliwości uzupełnienia zapasu. Bidony mogą znaleźć się w ramie, pod dolną rurą, na widelcu albo w uchwytach przy kierownicy. Ciężkie butelki najlepiej umieszczać możliwie nisko, aby nie pogarszały stabilności.
Zapas trzeba dopasować do temperatury, trudności trasy i dostępności sklepów lub źródeł. Na krótkiej trasie z częstymi punktami uzupełniania nie ma potrzeby przewożenia wielu litrów od początku. W odludnym terenie zbyt mała ilość wody może jednak stać się poważniejszym problemem niż dodatkowa masa.
Butelki muszą być zamocowane tak, aby nie wypadały podczas przejazdu przez kamienie i korzenie. Uchwyty warto sprawdzić z pełnym obciążeniem, ponieważ pusty bidon zachowuje się inaczej niż napełniony.
Jak pakować rzeczy potrzebne w ciągu dnia?
Rzeczy potrzebne regularnie powinny znajdować się w torbie na górnej rurze, małej torbie przy kierownicy albo zewnętrznej kieszeni. Dotyczy to telefonu, przekąsek, mapy, kremu przeciwsłonecznego i niewielkiego aparatu. Dostęp do nich nie powinien wymagać rozpinania całego zestawu.
Narzędzia i zapasowa dętka także powinny być osiągalne bez wyjmowania śpiwora czy namiotu. Awaria często zdarza się w miejscu, w którym nie ma wygodnej przestrzeni do rozłożenia całego bagażu. Mały zestaw naprawczy można umieścić w torbie ramowej albo osobnym pojemniku.
Dokumenty, elektronika i odzież nocna wymagają zabezpieczenia przed wilgocią. Nawet torba określana jako wodoodporna może przepuścić wodę przez zamek albo szwy podczas długiego deszczu. Wewnętrzne worki zapewniają dodatkową warstwę ochrony.
Jak sprawdzić rower po zapakowaniu?
Po zapakowaniu należy sprawdzić pracę kierownicy, hamulców, korby, amortyzacji oraz prześwit nad kołami. Żaden pasek nie może zwisać w pobliżu szprych, tarcz ani napędu. Torby powinny pozostać nieruchome podczas mocnego potrząśnięcia rowerem.
Następnie warto wykonać jazdę próbną z pełnym obciążeniem. Trzeba sprawdzić ruszanie, hamowanie, skręcanie i pedałowanie na stojąco. Jeżeli tył roweru kołysze się, ciężar w torbie podsiodłowej należy zmniejszyć lub mocniej skompresować.
Po pierwszych kilometrach paski mogą się ułożyć i poluzować. Warto zatrzymać się, poprawić mocowania i ponownie ocenić położenie bagażu. Taka kontrola powinna być powtarzana każdego dnia wyprawy.
Dobrze wyważony zestaw powstaje wtedy, gdy cięższy sprzęt znajduje się blisko środka roweru, a lekkie rzeczy wypełniają torbę podsiodłową i pakunek na kierownicy. Każdy element powinien mieć stałe miejsce, nie przeszkadzać w pedałowaniu i pozostawać dostępny zgodnie z częstotliwością używania. Rozsądne rozmieszczenie bagażu pozwala zachować kontrolę nad rowerem i skupić się na trasie zamiast ciągłego poprawiania toreb.